پیام نسیم

آهنگساز : داریوش پیرنیاکان و محمدرضا شجریان

دستگاه : ماهور

اجرا : 1369

انتشار : 1370

…………………………………………………………………………….

آواز مژده دلدار                 شعر : حافظ                

ببر انده دل و مژده دلدار بیار                          ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار

نکته روح فزا از دهن دوست بگو                            نامه خوش خبر از عالم اسرار بیار  

تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام                       شمه ای از نفحات نفس یار بیار

به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز                        بی غباری که پدید آید از اغیار بیار

گردی از رهگذر دوست به کوری رقیب                   بهر آسایش این دیده خونبار بیار

خامی و ساده دلی شیوه جان بازان نیست            خبری از بر آن دلبر عیار بیار

شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن           به اسیران قفس مژده گلزار بیار

کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست      عشوه ای زان لب شیرین شکربار بیار

روزگاری است که دل چهره مقصود ندید              ساقیان آن قدح آینه کردار بیار

دلق حافظ به چه ارزد به می اش رنگین کن        وانگهش مست و خراب از سر بازار بیار


آواز : پیام نسیم                شعر : حافظ                

زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی                      از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

چو گل گر خرده ای داری خدا را صرف عشرت کن   که قارون را غلط ها داد سودای زراندوزی

ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است          که زد بر چرخ فیروزه تخت فیروزی

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی                به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

چو امکان خلود ای دل در این فیروزه ایوان نیست  مجال عیش فرصت دان به فیروزی و بهروزی

طریق کام بخشی چیست ترک کام خود گفتن         کلاه سروری آن است کز ترک بردوزی

سخن درپرده میگویم گوگل ازغنچه بیرون آی       که بیش ازپنج روزی نیست حکم میر نوروزی

ندانم نوحه قمری به طرف جویباران چیست          مگر او نیز همچون من غمی دارد شبانروزی

جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع      که حکم آسان این است اگرسازی و گرسوزی

می ای دارم چوجان صافی و صوفی میکند عیبش    خدایا هیچ عاقل را مبادا بخت بد روزی

به عجب علم نتوان شد ز اسباب طرب محروم        بیا ساقی که جاهل را هنیتر می رسد روزی

می اندر مجلس آصف به نوروز جلالی نوش           که بخشد جرعه جامت جهان را ساز نوروزی

نه حافظ می کند تنها دعای خواجه تورانشاه           ز مدح آصفی خواهد عیدی و نوروزی

جنابش پارسیان راست محراب دل و دیده            جبینش صبح خیزان راست روز فتح و فیروزی

…………………………………………………………………………….

 

 

آواز سودای عاشقی                 شعر : حافظ

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد               یاد حریف شهر و رفیق سفر نکرد

یا بخت من طریق مروت فرو گذاشت           یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد

گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم           چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

شوخی مکن که مرغ دل بی قرار من           سودای دام عاشقی از سر بدر نکرد

هر کس که دید روی تو بوسید چشم من    کاری که کرد دیده من بی نظر نکرد

من ایستاده تا منمش جان فدا چو شمع      او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد

…………………………………………………………………………….

آواز                  شعر : بابا طاهر

خوش آن ساعت که دیدار ته وینم        کمند عنبرین تار ته وینم

نه وینم خرمی هرگز دل مو                  مگر آن دم که رخسار ته وینم

غم عالم همه کردی به بارم                 مگر مو لوک مست سرقطارم

مهارم کردی و دادی به ناکس             فزودی هر زمان باری به بارم

نسیمی کز بن آن کاکل آیو                  مرا خوشتر ز بوی سنبل آیو

چو شو گیرم خیالت را در آغوش           سحر از بسترم بوی گل آیو

فلک کی بشنو آه و فغونم                    به هر گردش زنه آتش به جونم

یک عمری بگذرونم با غم و درد           به کام دل نگرده آسمونم

نمی دونم دلم دیوونه کیست                اسیر نرگس مستونه کیست

نمی دونم دل سرگشنه مو                   کجا می گردد و در خونه کیست

…………………………………………………………………………….

آوازدرد شوق                  شعر : حافظ                

دل از من برد روی از من نهان کرد         خدا را با که این بازی توان کرد

شب تنهائیم در قصد جان بود                خیالش لطفهای بیکران کرد

چرا چون لاله خونین دل نباشم              که با ما نرگس او سرگران کرد

که را گویم که با این درد جان سوز        طبیبم قصد جان ناتوان کرد

بدان سان سوخت چون شمعم               که بر من صراحی گریه و بربط فغان کرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است          که درد اشتیاقم قصد جان کرد

میان مهربانان کی توان گفت                 که یار ما چنین گفت و چنان کرد

عدو با جان حافظ آن نکردی                  که تیر چشم آن ابرو کمان کرد     

…………………………………………………………………………….

آواز:عشق نهان                  شعر : صفای اصفهانی    

دلبردی ازمن به یغما، ای ترک غارتگرمن          دیدی چه آوردی ای دوست، ازدست دلبر سرمن

عشق تودردل نهان شد، دل زارو تن ناتوان شد   رفتی چو تیر و کمان شد از بار غم پیکر من

بار غم عشق او را، گردون نیارد تحمل                 چون می تواند کشیدن، این پیکر لاغر من

می سوزم از اشتیاقت، در آتشم از فراغت            کانون من سینه من، سودای من آذر من

اول دلم را صفا داد آیینه ام را جلا داد                  آخر به باد فنا داد، عشق تو خاکستر من

…………………………………………………………………………….

آواز:سرو خجل                  شعر : علی اکبر شیدا    

ای که به پیش قامت، سرو چمن خجل شده       

سوسن و گل به پیش تو بنده منفعل شده

تا به کی از غمت گدازم                               

در هجرت سوزم و بسازم- ای صنم سوزم و بسازم

در عشقت، سوزم ای، نگارا                            

خدا را، تو کم کن، جفا را