استاد برومند برآمده­ ی مكتب درویش خان بود و از محضر تمام استادان

 معتبر
نیز خوشه چینی كرده و مطالب مهم موسیقی را آموخته بود. نور

علی برومند در سال 1285 شمسی در تهران متولد شد. نور علی بیش

از سیزده سال نداشت كه وارد كار موسیقی و اصولا علاقمند به آن شد،

لذا ابتدا نزد درویش خان رفت و نزد آن استاد كار كرد(ابتدا تنبک و سپس

 تار را از ایشان فراگرفت.)،
سپس برای ادامه ی تحصیل در سن هجده

سالگی روانه آلمان شد
 در سن ۱۸سالگی برای تحصیل به برلین رفت.

 در آنجا به موسیقی غربی هم علاقمند شد و پیانو آموخت
.  تمام این

کارها را تا بیست و دو سالگی انجام داد. وی دراین مدت زبان آلمانی را

 هم فراگرفت. برومند پس ازشش سال تحصیل دررشته پزشکی(در سال

آخردانشکده ی پزشکی) و بازگشت از آلمان، نزد موسی معروفی نت

نویسی را فراگرفت. متاسفانه وی در حادثه ای (افتادن از روی اسب)

به آسیب چشم مبتلا شد و پس از دو سال معالجه بی نتیجه در سوئیس ،

عاقبت بینایی خود را از دست داد.

برومند در وصف حال خود در این ایام یک بیت شعر می سراید که خون از چشم همه عاشقان موسیقی روان می کند.
مارا زدیده هیچ به جزاشک بهره نیست
    وین بهره بس زدیده که باآن توان گریست برومند زبان آلمانی را هم تدریس کرد و سه تار و تار را از صبا و فروتن آموخت. این چهره درخشان، سبک جدید و بدیعی در سه تار نوازی پدید آورد که هم اکنون هم مورد استفاده اساتید و هنرمندان قرار می گیرد. وی علاوه بر آن در تنبک هم شیوه ای نو و منحصر به فرد داشت تا به آنجا که عارف قزوینی دستان او را بوسیده است. وی نزد حبیب سماعی ، سنتور وتمام ردیفها و ظرایف و ریزه کاری های این ساز راهم فرا گرفت . متاسفانه این استاد به تمام معنا ، به دلیل نابینایی، کمتر سنتور می نواخت . ولی در نواختن سنتور در همین حالت هم چیرگی خاص داشت. سپس یك دوره ی كامل ردیف آقا میرزا عبداله را در مدت 12 سال از اسماعیل قهرمانی فرا گرفت و ضمن كار، ردیف ها را با اجرای اسماعیل خان بر روی نوار ضبط كرد كه گنجینه ای از موسیقی سنتی و اصیل ایرانی است.حافظه ی او بی نظیر بود وهمه ی گوشه ها را از حفظ داشت. به غیر از اسماعیل خان با سایر موسیقی دانان بزرگ نیز همواره رفت وآمد داشت(همچون سماع حضور استاد سنتور،حسین خان اسماعیل زاده استاد کمانچه و سید حسن طاهر زاده  استاد آواز) وهمه عمر خود را به مباحثه و مطالعه در محضر استادان موسیقی و موسیقی شناسان گذراند. وی، گردآورندهٔ ردیف میرزا عبدالله از روی روایت اسماعیل قهرمانی (ردیف میرزا عبدالله به روایت وی ضبط گردیده‌است)، ردیف آوازی از روی روایت سیدحسین طاهرزاده و شیوه‌های اجرا برگرفته از درویش خان است. نور علی خان برومند اولین استاد گروه موسیقی دانشگاه تهران بود و ردیف آقا میرزا عبداله را در رشته مو سیقی ایرانی دانشگاه تعلیم داد. اهمیت كارش در این بود كه علاوه بر اطلاع كامل از ردیف، همه ی سازهای اساسی ایرانی را در حد كامل می نواخت. وی در نواختن سنتور و سه تار و ضرب استاد بود و با نواختن ویولون و كمانچه نیز آشنایی داشت.در مدت شش سالی كه از تاسیس رشته ی موسیقی دانشگاه می گذشت برومند توانسته بود عده ای از جوانان با استعداد را به ردیف موسیقی ایرانی آشنا سازد. چنان كه هم اكنون در بین جوانانی كه تا چندی پیش نه تنها متوجه اهمیت ردیف موسیقی اصیل وسنتی نبودند بلكه به اقتضای روح غربزدگی ، با آن دشمنی هم می كردند : عده ی زیادی از آنها با ردیف های موسیقی سنتی ایران آشنا گردیدند و مهمتر این كه بعد از پایان تحصیل در دانشگاه نیز دست از كار موسیقی نكشیدند وبا شورو شوق امیدبخشی به تكمیل معلومات خود در ردیف ها پرداختند و هر كدام از این شاگردان، خود معلمانی فهیم و كوشا در رشته ی موسیقی شدند. وی استاد بسیاری از نوازندگان و خوانندگان موسیقی ایرانی، از جمله محمدرضا شجریان، پریسا، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، داریوش طلایی، مجید کیانی، جلال ذوالفنون، ناصر فرهنگ‌فر و رضوی سروستانی بوده‌است.   نور علی خان برومند در سال 1355 چشم ازجهان فرو بست ، روانش شاد.